Huwelijkse voorwaarden

Wie trouwt zonder eerst huwelijkse voorwaarden te maken, trouwt in de wettelijke algehele gemeenschap van goederen. Vóór het huwelijk had ieder van de echtgenoten een eigen vermogen, dus eigen bezittingen en eigen schulden. Na het huwelijk ontstaat er door de gemeenschap van goederen één vermogen, dat aan beide echtgenoten samen toebehoort.

De gemeenschap van goederen is eenvoudig en overzichtelijk, maar niet altijd gewenst. Bijvoorbeeld niet als één van de echtgenoten ondernemer is en dus zakelijke risico’s loopt. Of als de echtgenoten niet hun vermogens willen samenvoegen, maar ieder zijn/haar eigen vermogen zelf, op eigen naam, wil houden. Ook als er kinderen uit een eerdere relatie zijn, of als de ene echtgenoot een aanzienlijk groter (familie)vermogen heeft dan de ander, kan dat een reden zijn huwelijkse voorwaarden op te maken.

Voor het opmaken van huwelijkse voorwaarden is een notariële akte nodig. Deze moet getekend worden vóór de dag van de huwelijkssluiting. Het is ook mogelijk om huwelijkse voorwaarden op te maken nadat men getrouwd is. Dit is echter bewerkelijker (en duurder).

Het maken van huwelijkse voorwaarden beschouwen wij als één van de ingewikkeldste onderdelen van ons vak. Er zijn namelijk, binnen de grenzen van de wet, talloze varianten mogelijk. Het maken van op uw situatie toegespitste huwelijkse voorwaarden vereist dan ook uitgebreide besprekingen en veel werk bij het maken van het ontwerp van de akte.

 
Als u deze documenten heeft gelezen en de vragenlijst aan de hand van de toelichting heeft ingevuld, kunt u die naar ons mailen of opsturen en een afspraak maken voor een bespreking. Wij gaan er van uit, dat een dergelijke bespreking niet langer dan een drie kwartier/uur duurt. Met behulp van de door u ingevulde vragenlijst en de bij de bespreking verkregen gegevens maken wij het ontwerp van de akte van huwelijkse voorwaarden, die in een tweede bijeenkomst wordt ondertekend.

Huwelijkse voorwaarden hebben overigens niet het effect van een testament. Alleen de vermogensrechtelijke verhouding tussen de beide echtgenoten tijdens het huwelijk (vragen als wat is van wie, wie is voor welke schulden aansprakelijk) is geregeld, en daarmee ook wat deel uitmaakt van de nalatenschap als een van de echtgenoten overlijdt.

De echtgenoten kunnen in een testament vastleggen wat er moet gebeuren met hun vermogens na overlijden. Iedere echtgenoot dient dan zelf een testament te maken. Zonder testament treedt de wettelijke regeling van het erfrecht in. Daarin is de langstlevende echtgenoot automatisch erfgenaam, naast eventuele kinderen. Zie WETTELIJKE VERERVING.